PODIJELI

Velike investicije koje su ekonomski opravdane i sposobne da pokrenu zapostavljene privrednu proizvodnju, obezbijede nova radna mjesta i smanje spoljnotrgovinski deficit, neophodne su Crnoj Gori. Jedna od takvih bila bi upravo cementara u Pljevljima, gradu koji posjeduje sirovinu spremnu za upotrebu, ali i tradiciju u proizvodnji. Izgradnja fabrike cementa u Pljevljima ne predstavlja samo garanciju za zapošljavanje oko hiljadu građana, rješavanje dijela ekoloških problema i pokretanje sa mrtve tačke ove industrijske grane, već je takva investicija nužna za razvoj sjevera Crne Gore, dobijanje veoma traženog proizvoda za potrebe domaćeg tržišta, kao i za izvoz u zemlje regiona. Ova investicija zaustavila bi dalje propadanje Pljevalja, popravila dramatičnu sliku i donijela dugoročne ekonomske benefite.

Samo u 2017. godini Crna Gora je uvezla cementa u vrijednosti oko 41 milion eura, dok je u 2018. godini ovaj iznos premašen. Dakle, jasno je da se u Crnoj Gori i regionu povećava potražnja za cementom, što je dodatni signal koji ide u prilog opravdanosti otvaranju ove teme, i pokretanju procesa za realizaciju ekonomski isplative investicije.

Izgradnjom cementare Crna Gora može, iz pozicije uvoznika ovog proizvoda, postati izvoznik cementa, koji je veoma tražen na tržištu. Takođe, i Strategija razvoja građevinarstva u Crnoj Gori do 2020. godine predviđa izgradnju fabrike za proizvodnju cementa. Naravno, vodeći računa o zdravlju građana, izgradnja cementare ima smisla samo uz puno poštovanje ekoloških standarda zaštite životne sredine.

Opština Pljevlja je odlična lokacija za izgradnju fabrike cementa imajući u vidu enormne količine laporca čije zalihe, koje su odmah spremne za upotrebu, premašuju 100 miliona tona. Korišćenjem laporca za potrebe fabrike cementa smanjile bi se površine koje zauzima jalovina, a samim tim i troškovi proizvodnje uglja, što može uticati i na njegovu cijenu. Osim toga, upotrebom elektrofilternog pepela iz Termoelektrane Pljevlja riješio bi se ne potpuno, ali u značajnoj mjeri problem njegovog odlaganja.

Vlada Crne Gore do sada nije pokazala ozbiljnost na ovu temu. U prilog tome govori i činjenica da krak pruge Pljevlja – Bijelo Polje u dužini 56 km predviđen strateškim dokumentima, a koji je jedna od pretpostavki za uspješnu realizaciju fabrike cementa, i dalje je samo na nivou idejnog rješenja, iako bi trebao biti realizovan do 2020. godine. Jedini pozitivan signal bio je sastanak u Privrednoj komori krajem prošle godine, na kojem je aktuelizovana priča o cementari. Ukoliko se ne pronađe zainteresovani investitor, model može biti javno-privatno partnerstvo ili, u krajnjem slučaju, kao investitor može se pojaviti Elektroprivreda i Rudnik uglja, odnosno država može stati iza ove investicije.

️Ako se rukovodimo dosadašnjim iskustvima sa Vektrom Jakić u šumarstvu i drugim blokom TE u sektoru energetike, onda možemo zaključiti da aktuelna vlast nije sposobna da realizuje krupnije privredne poduhvate, jer je opterećena uticajima lobija i ličnih interesa. Zato, bez obzira na sve uslove koji postoje za ovu investiciju “kao na dlanu”, bez promjene vlasti nema cementare u Pljevljima.

Komentariši