Nedostatak stanova po pristupačnim cijenama vidljiv je u skoro svim glavnim gradovima Evrope. Cijene nekretnina u Evropskoj uniji porasle su više od 60 odsto u posljednjih deset godina, što posebno pogađa mlade koji žele da se osamostale. Kako bi pomogla u rješavanju tog problema, Evropska unija je krajem prošle godine predstavila plan usmjeren na povećanje ponude stambenog prostora, podsticanje ulaganja i reformi te podršku najpogođenijima.
S prosječnim povećanjem cijena stanova za više od 60 % i zakupa za više od 20 % u posljednjih deset godina, milioni Evropljana teško pronalaze pristupačan krov nad glavom. Kako bi ublažile troškove stanovanja, ove tri zaposlene djevojke odlučile su se na zajedničko iznajmljivanje. Dijele stan i kiriju od 1.600 eura.
„To se, naravno, isplati, a daje nam i fleksibilnost, što je važno u našim godinama, da možemo uvijek lako da odlučimo da li ostajemo u stanu ili ne“, kazala je Kler Nejrink.
Socijalni stanovi – koji su najpristupačniji onima sa plićim džepovima – praktično su nedokučivi. Na listi čekanja u Briselu je više od 60 hiljada porodica.
„Potrebno je između 10 i 15 godina kako bi se dobio socijalni stan u Briselu. Stoga su oni sa skromnim prihodima prinuđeni na privatno tržište iznajmljivanja. Povećanje zakupnine potpuno je nadmašilo troškove života, a samim tim i prihode. Između 2010. i 2020. godine kirije su 20 % premašile inflaciju. To je prije svega zato što se stanovi vide kroz prizmu investicija, koje moraju da budu rentabilne i donesu profit“, kazala je Karol Dimon iz Asocijacije za pravo na stanovanje, Brisel.
Problem manjka pristupačnog stambenog prostora ne pogađa samo Brisel, već i ostale evropske prijestonice.
„Kriza stanovanja je i problem jedinstvenog evropskog tržišta. Kapital je globalan, investicije su prekogranične, a gradovi sami nemaju mehanizme da se nose sa tim pritiskom. Zato je potrebna evropska akcija“, rekla je Kata Tuto, Evropski komitet regiona.
Evropa je nedavno izašla sa svojim planom za pristupačno stanovanje – koji je namijenjen onima koji su najteže pogođeni: mladima, studentima, kritičnom osoblju, grupama s niskim prihodima i ostalima koji su u teškoj situaciji.
Međutim, stambena politika je nadležnost lokalnih vlasti, dok EU može ponuditi zakonske olakšice i subvencije.
„Ovo više nije samo socijalno pitanje. Nedostatak pristupačnog stanovanja utiče na konkurentnost, mobilnost radnika i studenata. EU može da pomogne kroz finansijske instrumente, grantove i zajmove, ali potrebna su i veća javna ulaganja“, rekla je Irene Tinagli, predsjednica Odbora za stanovanje Evropskog parlamenta:
No, plan treba i sprovesti u djelo – i to kroz novi Evropski savez za stanovanje u kojem će učestvovati države članice, gradovi, regije, institucije EU-a, pružaoci usluga stanovanja, stambena udruženja, socijalni partneri, privreda i civilno društvo. A budući da je politički zamah bitan za rješavanje krize, Komisija je najavila da će tokom ove godine biti održan prvi samit EU o stanovanju.
Izvor: RTCG
Foto: Pixabay.com
