Rukomet je decenijama unazad donosio velike radosti ljubiteljima sporta u Pljevljima.Sada je generacija mladih rukometaša rođenih 2008.i mlađi ponovo vratila onu pravu rukometnu eoforiju i Pljevlja su makar u nekoliko dana disala za ovaj sport.
Portal RTPV donosi vam zanimljiv tekst o istorijatu pljevaljskog rukometa.
Istorija, ljudi i nasljeđe
Rukomet u Pljevlja počeo je da se razvija 1956/1957. godine zahvaljujući entuzijazmu sportskih radnika iz tadašnjeg DTV-a „Partizan“ i učenika srednjih škola. Posebnu ulogu u uvođenju mladih u ovaj sport imali su nastavnici Ismet Pojatić, Sapko Selmanović, Dragan Ivanović – Čilja i Bećo Durutlić. Prvi treninzi i utakmice održavali su se na igralištu srednje škole, dok su prve zvanične, ali i demonstracione utakmice igrane na Trgu 13. jula ispred Doma kulture. Među pionirima pljevaljskog rukometa bili su Bećo Durutlić, Smajo Čengić, Besalet Pojatić, Bido Bojadžić, Gruban Vukojičić, Pobrić, Krupa i Ibro Muslić.
Već 1957. godine zabilježen je prvi zvanični nastup rukometaša RK Rudar Pljevlja na Prvenstvu sjeverne zone u Bijelom Polju, čime počinje organizovana takmičarska istorija kluba. Ubrzo nakon toga Rudar bilježi prve uspjehe na MOSI igrama, a 1961. godine postaje član Druge savezne lige. Kruna ranog razvoja dolazi 1964. godine kada klub osvaja titulu prvaka Crne Gore i kroz kvalifikacije u Pljevljima izbori plasman u Prvu saveznu ligu SFRJ, postavši prvi klub iz Crne Gore koji je zaigrao u elitnom jugoslovenskom rukometu.
Rudar je još dva puta nastupao u Prvoj saveznoj ligi (1968/1969. i 1992/1993.), ali se u sva tri navrata nije uspio zadržati u najvišem rangu. Ipak, više od četvrt vijeka bio je stabilan član saveznih takmičenja, najčešće Druge lige, potvrđujući kontinuitet kvaliteta. Tokom decenija klub je ostvario brojne uspjehe: osam titula prvaka Crne Gore (1964, 1966, 1968, 1970, 1971, 1982, 1983, 1985) i tri osvojena Kupa Crne Gore (1961, 1974, 1975), kao i niz zapaženih rezultata na MOSI igrama i u Kupu SFRJ, gdje je stigao i do polufinala. Posebno se izdvaja i sezona 2003. godine, kada je Rudar osvojio četvrto mjesto u Super ligi i izborio plasman na evropsku scenu.
Tokom svoje istorije klub je bio suočen sa ozbiljnim izazovima, prije svega nedostatkom sportske dvorane, što je predstavljalo veliki hendikep. Ipak, to nije spriječilo Rudar da ostane prepoznatljiv i konkurentan na jugoslovenskoj rukometnoj sceni. Kao izrazito radnički klub, bio je snažno vezan za Rudnik uglja Pljevlja i predstavljao simbol discipline, zajedništva i identiteta grada. Utakmice Rudara bile su važan društveni događaj, a klub je imao veliku podršku lokalne zajednice.
Kroz gotovo osam decenija postojanja, Rudar je iznjedrio veliki broj vrhunskih rukometaša. Među pionirima i legendama izdvajaju se Smajo Čengić, istaknuti golgeter iz 1964. godine, zatim Bido Bojadžić, Bećo Durutlić, Novica Borozan, Velimir Tošić, Golub Ćosović i Miodrag Stamenić, Čović,Živkovic,Pavlović kao i igrači poput Grujičića, Aničića, Crnogorca, Bojovića i Beljkaša. Posebno mjesto u istoriji zauzimaju reprezentativci i igrači međunarodnog renomea: Nenad Peruničić i Predrag Peruničić, zatim Goran Ćmiljanić, Boban Knežević, Radan Rovčanin, Vladimir Tomanović ,Ado Mlatišuma,Vladan Aničić koji su urezali svoja imena u istoriju pljevaljskog i jugoslovenskog rukometa.
U red istaknutih internacionalaca i reprezentativaca iz novijih generacija ubrajaju se Nemanja Grbović, jedan od najboljih pivotmena reprezentacije Crne Gore, kao i Ćorsović, Dragašević, Ćepić, Pelidija, Vukićević, Grujičić, Vuković i Anđelić, koji su svojim igrama potvrdili kontinuitet kvaliteta i značaj pljevaljske rukometne škole i na međunarodnoj sceni.
Posebno važnu ulogu u razvoju kluba imali su treneri koji su kroz različite epohe gradili rukometnu školu i identitet Rudara. Među njima se izdvajaju Durutlić, Stamenić, Bojadžić, Hadžalić, Beljkaš B, Aničić, Despotović, Beljkaš D, Grujičić, Terzić, Ćmiljanić, Rovčanin, Mlatišuma, Selmanović i Masković, koji su svojim radom ostavili dubok trag u razvoju pljevaljskog rukometa.
U posljednjih petnaest godina klub dobija novu dimenziju kroz organizaciono i sistemsko jačanje. Posebno se ističe značaj i uloga Bobana Kneževića i Igora Maskovića, čijim je odgovornim i posvećenim rukovođenjem klub dobio stabilnost, jasnu organizaciju i dugoročnu viziju razvoja. Ključni iskorak napravljen je kroz sistematski i stručni rad Nedima Selmanovića i Ada Mlatišume, koji su postavili temelje modernog rukometnog sistema u Pljevljima. Njihov rad karakteriše kontinuitet, planski pristup i snažan fokus na razvoj mlađih kategorija, čime je uspostavljena prepoznatljiva rukometna škola.
Danas u klubu funkcioniše čak pet selekcija, od kojih su kadeti već šampioni države, što jasno govori o širini i ozbiljnosti rada sa mladim igračima. Upravo iz tog sistema izrasla je nova generacija kvalitetnih rukometaša – Ćorsović, Ćepić, Dragašević, Pelidija, Ćuzović, Leković, Đulović, Čolović, Gazdić, Matović i Jelušić, kao i mnogi mladi koji tek dolaze – što potvrđuje da se u Pljevljima radi planski, kontinuirano i sa jasnom vizijom razvoja, uz sigurnu osnovu za budućnost kluba.
RK Rudar Pljevlja ostaje jedan od najvažnijih sportskih kolektiva u istoriji crnogorskog rukometa – prvi prvoligaš iz Crne Gore, simbol radničkog sporta i zajedništva, te rasadnik brojnih talenata i reprezentativaca. Danas, oslonjen na tradiciju, organizovan rad i novu generaciju igrača, Rudar ima jasnu perspektivu i budućnost.
